تاریخچه فولکس بیتل

تاریخچه فولکس بیتل (beetle به معنای سوسک که در آلمانی به آن Kaefer گفته می شود) یا بقول ایرانی ها فولکس قورباغه ای به قبل از جنگ جهانی دوم در آلمان برمی گردد. آن هنگام که فردیناند پورشه (Ferdinand Porsche) در این فکر بود تا به تولید انبوه اتومبیلی بپردازد که قشر متوسط آلمان هم بتوانند آن را خریداری کنند.

او فکرش را با آدولف هیتلر (Adolf Hitler)، جوانی که حتی رانندگی کردن نمی دانست ولی از علاقمندان جدی اتومبیل بود در میان گذاشت. هیتلر از مدت ها قبل - سال 1923 - با خواندن زندگینامه هنری فورد (Henry Ford) در زندان به شدت تحت تاثیر او و تولیدات شرکت فورد بود.

فردیناند پورشه پیش از این روی یک سری اتومبیل کوچک کار کرده بود. هدف او از اینکار آزمایش قطعاتی بود که قرار است بعد ها در اتومبیل مورد علاقه اش بکار برده شود. یک نمونه ساخته شده از این اتومبیل ها مدل 32 NSU در سال 1934 بود که چهار سیلندر داشت و موتورش در قسمت عقب ماشین بود و تا حدودی شبیه فولکس قورباقه ای امروزی کار می کرد.

فوریه سال 1933 هیتلر صدر اعظم آلمان شد و در نمایشگاه اتومبیل برلین تصمیم خود را برای تولید ماشین در آلمان اعلام کرد. یک سال بعد در نمایشگاهی توضیح داد که دولتش از تولید یک اتومبیلمردمی حمایت خواهد کرد.

تحت تاثیر قابلیت های طراحی پورشه، هیتلر طراحی اولیه اتومبیل مورد نظر خود را به او داد، هدف آن بود که اتومبیل بتواند دو بزرگسال و سه کودک را با سرعت شصت کیلومتر در ساعت و با مصرفی در حدود 33 مایل بر گالن حمل کند. قیمت این ماشین نباید بیش از قیمت یک موتور سیکلت، یعنی حدود 1000 مارک (Reichmark) در می آمد.

پورشه مطمئن نبود که قیمت تمام شده این ماشین را بتوان واقعا تا این اندازه پایین آورد، اما به هر حال این پروژه را قبول کرد. نام این پروژه مدل 60 بود و به دلیل محدودیت زمانی در ساخت آن از همان اجزاء و طراحی NSU استفاده شد.

اواخر 1935 اولین نمونه ساخته شده از این ماشین در دو مدل V1 و V2 - که کروکی بود و سقفی قابل باز و بسته شدن داشت - در خیابانها مشاهده می شد. بدنه آنها متشکل از آلومینیومی بود که روی چوب پرس شده بود. اما در سال 1936 بدنه استیل و یک موتور با حجم 984 سی سی و قدرت 22 اسب بخار که حداکثر سرعت آن 65 مایل بر ساعت بود جایگزین بدنه و موتور مدلهای قبلی شد.

مدل 30 ، نمونه ساخته شده بعدی بود که توسط دیملر بنز (Daimler-Benz) ساخته شد. هر چند او معتقد بود شهرت و اعتبار نامش با ساخت چنین ماشین ارزان قیمتی ممکن است به خطر بیفتد و به همین دلیل برای ساخت آن خیلی مشتاق نبود.

ماشین ساخته شده توسط دیملر بنز در سربازخانه های نیروهای SS در نزدیکی شهر اشتودگارت (Stuttgart) تست شد و حدود 200 سرباز با آن رانندگی کردند، تا زمانی که تمام اشکالات داخلی آن رفع شد. در این مدت پورشه به منظور آشنایی با روش های جدیدی که در ساخت ماشین استفاده می شد به آمریکا رفت و تعدادی از مهندسان مهاجر آلمانی را که در کارخانه های آمریکایی کار می کردند، استخدام کرد.

در سال 1937 از کارخانه اصلی که درشهر اشتودگارت بود درخواست شد تا تعداد سی عدد اتومبیل برای ارسال به فستیوال ها و نمایشگاه های مختلف بسازد. آنها می خواستند از این طریق توجه عموم مردم آلمان برای خرید این ماشین را جلب کند. هیتلر همچنین یک طرح پس انداز به مردم ارائه کرد، در این طرح عموم مردم می توانستند تمبر جمع کنند و به جای پول ماشین به دولت بدهند.

در ماه مه 1938، طی مراسم جشنی با حضور جمعیتی هفتاد هزارنفری از مردم و 150 خبرنگار، هیتلر کارخانه جدید ساخت این ماشین را افتتاح کرد. او اعلام کرد که مدل این ماشین بنام 'KdF-Wagen' یا Wagen Strength through joy است. شهری که کارخانه این اتومبیل در آن واقع بود به حمایت از کارخانه، کی دی اف اشتاد (KdF-Stadt) نام گرفت. تولید این کارخانه از سپتامبر 1939 آغاز شد، همان ماهی که جنگ جهانی دوم آغاز شد و هیچ یک از هزاران نفری که تمبر جمع آوری کرده بودند صاحب ماشین نشدند.

در زمان جنگ، KdF-Wagen تبدیل به وسیله نقلیه نظامی شد و Kubelwagen (کوبل واگن) نام گرفت که یک ماشین تست شده با بدنه ای بسیار محکم بود و بعدها موتور آن برای استفاده در ماشین های دیگر توسعه داده شد.

در سال 1942، Kubelwagen با Schwimmwagen که یک وسیله نقلیه چهار چرخ بود که هم در خشکی و هم در آب حرکت می کرد، ادغام شد. در سال 1943 بیش از دوازده هزار نفر از زندانیان در این کارخانه کار می کردند که در آن زمان تقریبا کارش تعمیر هواپیما بود. پس از آن نیز در این کارخانه تا پایان جنگ بمب های دور برد ساخته می شد که سرانجام توسط نیروهای آمریکایی تخریب شد.

بالاخره جنگ به پایان رسید و در سال 1945 هیتلر خودکشی کرد. آلمان به چند بخش تقسیم شد و کارخانه KdF در بخشی که تحت کنترل انگلیس ها بود قرار گرفت. کارخانه مذکور، به منظور حمل و نقل نیروهای اشغالی شروع به ساخت مجدد فولکس قورباغه ای (beetle) کرد. نام شهری که کارخانه در آن قرار داشت به ولفزبورگ (Wolfsburg) و نام کارخانه به 'Wolfsburg Motor Works' تبدیل شد.

تا سال 1946 تنها از قطعات قابل دسترس و موجود در انبار برای ساخت ماشین ها استفاده می شد. پس از آن به تدریج تولیدات کارخانه به هزار عدد در ماه رسید. در این سال دو مدل مخصوص ماشین ساخته شد که یکی از آنها Radclyffe بود، ماشینی دو نفره برای رفت و آمد کلنل Charles Radclyffe در تابستان 1946 و دیگری ماشینی چهار نفره بود که برای رفت و آمد شخصی Ivan Hirst استفاده می شد.

در سال 1948 بعد ازاینکه هینز نوردهوف (Heinz Nordhoff) به عنوان مدیر کمپانی فولکس واگن منصوب شد، تصمیم گرفت کمپانی را توسعه دهد و در این راستا دو کارخانه برای تولید نمونه هایی با سقف متحرک (کروکی) فولکس قورباغه ای در نظر گرفته شدند. یکی از آنها کارمان (Karmann) برای ساخت نمونه چهار نفره و هبمولر (Hebmüller) برای نمونه های دو نفره در نظر گرفته شد. کاپوت و پنجره ها در هر دو یک شکل بودند و مدل های ساخته شده توسط فولکس واگن تست و تایید می شد.

تا اخر سال 1949 تعداد 358 نمونه کروک دار دو نفره و 364 نمونه چهار نفره ساخته شده بود. در23 جولای همان سال کارخانه Hebmüller دچار حریق شد، با وجود خسارات بسیار پس از چهار هفته به کمک کارگران، مجددآ شروع به کار کرد. اما خط تولید کند پیش می رفت بطوریکه در سال 1950 فقط 319 اتومبیل ساخته شد در حالیکه درهمان زمان تعداد تولیدات Karmann به 2679 رسیده بود. سرانجام در سال 1952 خط تولید آن به کارخانه Karmann منتقل شد.

فولکس واگن ادعای فروش 696 مدل Hebmüller از 750 ماشین تولید شده را کرد. کارخانه Wolfsburg تا سال 1978 به تولید خود ادامه داد. در سال 1971 با ساخت Super Beetle تغییر بزرگی بوجود آمد (از انواع قدیمی که هم اکنون در برخی شهر های ایران هم مشاهده می شود). در این مدل جدید جای باک بنزین و لاستیک زاپاس عوض شده بود، پس از آن مدل 1302S از Super Beetle که دارای موتور 1600 سی سی و قدرت 50 اسب بخار بود نیز به بازار آمد.

در 17 فوریه 1972، بالاخره فولکس قورباغه ای از مدل T کمپانی فورد که عنوان محبوب ترین اتومبیل را بخود اختصاص داده بود، پیشی گرفت. آخرین تولیدات آلمانی این ماشین در ژانویه سال 1978 بود. پس از آن در پوابلای (Puebla) مکزیک در کارخانه ای که در سال 1954 ساخته شده بود، تولید آن ادامه پیدا کرد. در ماه مه سال 1981 تعداد بیست میلیون beetle در مکزیک ساخته شد و برای فروش به اروپا صادر شد.


هیتلر به هنگام بازدید از کارخانه KdF-Stadt

مدل سال 1949 کمپانی Kamrmann

انواع مدل کارخانه Hebmüller در سال 1949

بوگاتی ویرون Bugatti Veyron

Bugatti Veyron برابر Eurofighter Typhoon


Bugatti Veyron برابر BMW M3


Bugatti Veyron برابر Mclaren SLR


Bugatti Veyron برابر Porcshe


شما چه تعريفى از شگفت انگيز ترين خودروى دنيا داريد؟
● خودرويى با بيشترين اسب بخار؟
● خودرويى با بيشترين سرعت و شتاب؟
● گرانقيمت ترين خودرو؟

خودروى بوگاتى ويرون به نظر مى رسد كه همه اينها را داشته باشد:
● يك موتور W-16 كه مى تواند 1001 اسب بخار توليد كند.
● بيشترين سرعت 400 كيلومتر بر ساعت
● از 0 تا 97 کیلومتر بر ساعت در 3 ثانيه
● از 0 تا 290 کیلومتر بر ساعت در 14 ثانيه
● برچسب قيمتى بالغ بر 1.2 ميليون دلار

در اين مقاله ما نگاه عميقى به اين خودروى شگفت انگيز خواهيم داشت و خواهيم ديد كه چطور ممكن است اين كارايى عظيم فقط در يك ماشين باشد.

همه چیز با موتور اين خودرو شروع مى شود:

ویژگی برجسته ی بوگاتی ویرون،موتور 1000 اسب بخاری آن است.
اجازه بدهيد با موتور شروع كنيم. شما پروسه طراحى موتورى با اين قدرت را چطور آغاز مى كنيد؟ اگر قسمت" موتور خودرو چگونه كار مى كند" را خوانده باشيد مى دانيد كه اگر بخواهيد موتورى با 1000 اسب بخار را بسازيد. آن موتور بايد قادر باشد بنزين كافى بسوزاند. براى تامين اين قدرت بيش از 5 ليتربنزین در دقيقه نیاز است.

تخمین سوخت مصرفی
اگر از رياضيات خوشتان نمى آيد مى توانيد ناديده بگيريد!
● 1000 اسب قدرت تقريبا معادل 2.6 ميليارد ژول در ساعت است. هر گالن (3.8 ليتر) بنزين شامل 132 میلیون ژول است , بنابراين موتور 1000 اسبى باید بيش از 20 گالون (76ليتر) بنزين در ساعت بسوزاند.
● هر چند موتور خودرو فقط 25% ازانرژى سوخت را به چرخ ها تحويل مى دهد. 75% از اين انرژى به گرما تبديل مى شود. بنابراين موتور خودرو در واقع براى تامين اين قدرت مى بايست 80 گالون در ساعت بنزين مصرف كند ونه 20 گالون. يا همان 5 ليتر در دقيقه.
ما نياز به يك موتور 16 ليترى داريم تا بتواند 5 ليتر در دقيقه سوخت بسوزاند. موتور دوج وايپر نيز 8 ليترى است و 500 اسب توليد مى كند.
اما يك مشكل وجود دارد: موتور V-8 شانزده ليترى خيلى حجيم است و پيستونهاى عظيمى دارد. همچنين امكان ندارد كه بتواند با 6000 دور بر دقيقه بچرخد و حداكثر تا 2000 دور بر دقيقه بيشتر نمى تواند گردش داشته باشد.

بنابراين چگونه بوگاتى توانسته 1000 اسب قدرت را در يك خودروى سواری داشته باشد؟
بوگاتى دو چيز را براى توليد يك موتور جمع و جور وتوانا براى توليد 1000 اسب بخار در نظر گرفت. اولين و مشهودترين چيز توربوشارژر است.
اگر شما قسمت "توربو شارژر چگونه كار مى كند" را خوانده باشيد مى دانيد كه يك راه آسان براى اينكه موتورى با قدرت بالا داشته باشيم بدون اينكه خود موتور را بزرگ بسازيم افزودن مقدار بيشترى هوا به هر سيلندردر ورودى سوخت است.توربو شارژر ها اين كار را مى كنند. توربو شارژر هواى ورودى به سيلندر را فشرده مى كند در نتيجه سيلندر هواى بيشترى را در خود نگه مى دارد. اگر شما 2 برابر هواى بيشتر وارد هر سيلندر كنيد مى توانيد 2 برابر سوخت بيشتر بسوزانيد.در عمل اين نسبت كاملا برابر نيست اما مى توان ايده اى بدست آورد. بوگاتى از يك توربو 18 psi استفاده مى كند كه قدرت خروجى موتور را دو برابر مى كند. بنابراين , توربو شارژر به بوگاتى اجازه می دهد که اندازه موتور را از 61 ليتر به 8 ليتر برساند.براى توليد اين مقدار هواى فشرده بوگاتى به 4 توربو شارژر جداگانه نياز دارد.

موتور و ورودی های هوا
دومين چيزى كه براى توليد موتور بعد از توربو شارژر در نظر گرفته شد بالا نگه داشتن خط قرمز دور و همچنين كاهش تاخير در زمانی كه پدال را مى فشاريم. بوگاتى يك موتور 16 سيلندر كمياب دارد.

2 راه آسان براى ايجاد يك موتور 16 سيلندر وجود دارد.
● يك راه اين است كه دو موتور v-8 در يك خط در كنارديگرى باشد و شفت خروجي نيز به اين دو متصل مى شود.
● راه ديگر اين است كه دو موتور v-8 در كنار هم باشند.

دومين شيوه در حقيقت راهى است كه بوگاتى اولين موتور 16 سيلندر خود را در اوايل قرن 20 ايجاد كرد.
در موتور ويرون , بوگاتى راه سختی را انتخاب كرد.بوگاتى دو موتور v-8 را درکنار هم ادغام و هر دو آنها را به يك ميل لنگ متصل کرد.اين پيكربندى موتور w-16 را در ويرون ايجاد كرد. 2 تا v تشكيل w را مى دهند.

خصوصيات برجسته:
خصوصيات موتورw-16 بوگاتى شگفت انگيز است.براي مثال:
● موتور داراى 4 سوپاپ در هرسيلندر و در مجموع داراى 64 سوپاپ است.
● داراى يك سيستم روغنكارى با محفظه خشك است كه از خودروهاى فرمول یک قرض گرفته است.به همراه يك مسير روغن داخلى پيچيده براى تضمين روغنكارى مناسب و خنك كارى براى 16 سيلندر
● داراى كنترل الكترونيكى است. داراى زمان بندى متغير پيوسته بادامك است كه براى كاركرد بهينه در دورهاى مختلف موتور به كار مى رود.
● داراى يك رادياتور عظيم است كه بايد گرماى هدر رفته از سوختن 5 لیتربنزين در دقيقه را جذب كند.
هر چيز در مورد اين موتور بهترين است. يك مجموعه جمع و جور و جالب توجه است.اين موتور تنها 710 ميليمتر طول, 889 ميليمترعرض و 730ميليمتر ارتفاع دارد.

براى مهار كردن اين مقدار اسب بخار و گشتاور, نياز به يك سيستم انتقال قدرت شگفت انگيز است.

انتقال قدرت:

انتقال قدرت اين خودرو بى همتاست چون باید دو برابر گشتاور بيشتری را نسبت به خودروهاى اسپورت قبلى به كنترل در آورد .
انتقال قدرت اين خودرو شامل موارد زیر است:
● هفت دنده
● سيستم كلاچ دوگانه(دوبل)
● تعويض ترتيبى(سكوئنشال)
● سيستم تعويض كامپيوترى

اين سيستم كنترل كامپيوترى همانند سيستمى است كه در خودروهاى فرمول یک و خودروهاى مسابقه اى استفاده مى شود.هيچ پدال كلاچ يا اهرم تعويضى براى راننده وجود ندارد. كامپيوتر ديسك هاى كلاچ را به خوبى يك تعويض واقعى كنترل مى كند.اين كامپيوتر قادر است دنده ها را در 0.2 ثانيه تعويض كند.

اغلب غير ممكن است كه همه گشتاور موتور w-16 فقط به دو چرخ انتقال داده شود بدون اينكه آن دو چرخ روی زمین سر بخورند و فقط حول خود بچرخند. بنابراين ويرون هميشه چهار چرخ متحرك است. با استفاده از سيستم كنترل كششى(traction control system) ، خودرو قادر خواهد بود كه همه اسب بخار موتور را حتي در حالت شتاب كامل به كار گيرد. براى توضيح بيشتر در مورد سيستم چهار چرخ متحرك ببينيد : آئودى كواترو و نيز "ديفرانسيل چگونه كار مى كند" و " چهار چرخ متحرك چگونه كار مى كند"

بدنه بوگاتی ویرون:

طبق گفته يكى از طراحان ويرون, بزرگترين چالش در طراحى ويرون آيروديناميك آن بوده است. چطور مى توان خودروى مسافربرى را با 400 کیلومتر بر ساعت در جاده نگه داشت؟


خودروهاى فرمول یک يا مسابقه اى نيز مى توانند با سرعت 400 کیلومتربر ساعت حركت كنند ولى آنها يك طراحى بدنه منحصر به فرد دارند. يك راننده بر روى مكانى مشخص دراز مى كشد. فاصله خودرو با زمين بسيار اندك است و از بالهاى بزرگى استفاده مى كند كه نيرويى به سمت پايين وارد می كنند. ولى بوگاتى ويرون مانند يك خودروى عادى است كه جاى 2 سرنشين نيز دارد.

اندازه هاى ويرون: 79 اينچ (2 متر) عرض, 176 اينچ (4.47 متر) طول و فقط 48 اينچ(1.22 متر) ارتفاع.

بخاطر داشته باشيد كه"هامر 2"(81.2) اينچ عرض دارد. ويرون نسبت به ارتفاعش خيلى عريضتر است.


از طرف ديگر،سطح زیرین ويرون مانند خودروهاى فورمول یک، دوكى مانند و ونتورى شكل است كه باعث افزايش نيروى رو به پایین مى شود. اغلب يك بالچه در پشت ويرون وجود دارد كه در سرعت هاى بالا به طور خودکار باز می شود که باعث افزايش نيروى رو به پایین شده و خودرو را چسبیده به جاده نگه مى دارد.

نشان داده شده كه خودروهاى سوپر اسپرت با داشتن بالچه عقب متحرک قادرند در سرعتهاى بالا وزنى معادل 100 كيلوگرم در عقب و 80 كيلوگرم در جلوى خودرو ايجاد كنند.

بالچه عقب در سرعت های بالا نیروی رو به پایین زیادی ایجاد می کند.


موتور و ورودی های هوا
اگر شما به عكس فوق نگاهى بياندازيد متوجه دو وسيله لوله مانند مى شويد كه در طرف موتور و بر روى سقف خودرو قرار دارند.ويرون از اين كانالهاى براى كنترل جريان هوا استفاده مى كند.

ويرون سه دليل براى كنترل جريان هوا دارد.
1- در بيشينه قدرت، موتور 45000 ليتر هوا در هر دقيقه مصرف مى كند.
2- در بيشينه قدرت، موتور 5 لیتر بر دقيقه بنزين مصرف مى كند و گرماى حاصله مى بايست توسط رادياتور جذب گردد.
3- در زمان توقف، ترمز ها نياز به دفع حرارت دارند، خصوصا زمانيكه با سرعت زياد و ترمزهاى زياد در جاده هاى پر پيچ و خم مى رانيم.

موتور ويرون پشت راننده قرار گرفته است. کانال هاى هوا كه بر روى سقف قرار دارند هوا را به موتور و نيز دريچه هاى هوا كه در کناره ها قرار دارند هوا را به ترمز هاى عقب مى برند.

اندازه موتور و سيستم انتقال قدرت، به همراه سيستم چهار چرخ متحرك و چهار شفت محرك به همراه ايجاد دو صندلى و بزرگتر كردن ابعاد خودرو، باعث افزايش وزن خودرو مى شود. به همين دليل بدنه آن را با فيبر كربن مى سازند تا وزن آن كاهش يابد.

وزن خودرو در حدود 1950 كيلوگرم است. براى مقايسه , دوج وايپر وزنى حدود 454 كيلوگرم كمتر از ويرون دارد.

تايرها و فضاى داخلی
حتى تايرهاى به كار رفته براى ويرون منحصر به فرد هستند. آنها اختصاصا توسط ميشلن(Michelin) ساخته شده اند تا بتوانند تنش وارده به تاير را درسرعت 400 کیلومتربر ساعت تحمل كنند. اين تايرها نياز دارند كه مانند تايرهاى خودروهاى مسابقه اى به زمين بچسبند و بتوانند از حداكثر توان موتوراستفاده كنند.

بدين منظور ميشلن يك تاير كاملا جديد ساخت تا بتواند جوابگوى نياز تجهيزات بى همتاى ويرون باشد. در عقب تايرها 365 ميليمترعرض دارند و در جلو 245 ميليمتر عرض دارند .

اندازه تايرها در جلو 245/690 R520 ودر عقب 365/710 R540 است.

اندازه قطر طوقه در جلو 520 ميليمتر و در عقب 540 ميليمتر (تقريبا 20 اينچ) است. اين تايرها به بيان ديگر بزرگ و حجیم هستند. تايرهاى عقب بزرگترين تايرهايى هستند كه تاكنون براى چرخ هاى عقب يك خودروى سوارى طراحى شده است.

اين تايرها از سيستم PAX ميشلن استفاده مى كنند. فشار تاير به صورت خودكار اندازه گيرى مى شود و اين تاير مى تواند به صورت بدون باد 201 كيلومتر با سرعت 80 كيلومتر بر ساعت حركت كند. سيستم كشف كننده كمبود فشار هوا نقش مهمى را در امنيت سيستم PAX بازى مى كند. اين نقش ، آگاه كردن شما به كمبود فشار چه اندك اندك و چه ناگهانى است.

يكى از مزاياى سيستم PAX توانايى حركت بدون باد و عدم نياز به تاير يدك است.

فضاى داخلى:
ويرون در مدل اشرافى خود 2 صندلى دارد. بيشتر فضاى داخلى با چرم پوشيده شده است. داشبورد،صندلى ، سقف و كناره ها همه چرمى اند. فقط بعضى از ادوات و مقدار كمى تكه هاى فلزى به عنوان زينت به كار رفته اند.



انواع مختلفى از وسايل الكترونيكى در خودرو وجود دارد كه به زيبايى و ظرافت در آن قرار دارند. يك سيستم استريو جالب توجه، سيستم ناوبرى و...

آيا همه اينها ارزش ميليون ها دلار را دارد؟ چه كسى مى داند! ولى با اين وجود ويرون نشان دهنده يك پيروزى تكنولوژيكى بزرگ و جالب توجه است.

اگر به خودروهاى مسابقه اى نگاهى بياندازيم اغلب اين خودروها ى مسابقه اى سريع تر از ويرون نمى توانند بروند. در حقيقت ويرون به حد نهايى يک خودروى سواری نزديك شده و بعيد است خودرويى ببينيم كه فراتر از ويرون در زمينه توان باشد.

اين به بيان ديگر بهترين چيزى است كه ويرون بدست آورده است.
منبع: www.parsikhodro.com 

سیر تکاملی لوگوی BMW

لامبورگيني رونتون Lamborghini Reventón

صداي موتور رونتون

قیمت این خودروی فضایی چقدر است ؟
اگر از مسئولین لامبورگینی بپرسید آنها به شما خواهند گفت: 1.4 میلیون دلار یعنی تقریبا یک میلیارد و سیصد میلیون تومان ... البته این قیمت جدا از مالیات و عوارض میباشد !

بهتر است بیشتر در مورد این خودرو بدانیم و این که اصلا این چه موجودیست ؟!

سازنده ایتالیایی خودروهای مجلل اسپرت ( luxury sports car ) یعنی شرکت لامبورگینی، در نمایشگاه بین المللی خودرو در فرانکفورت آلمان از یک خودروی جدید این شرکت پرده برداری کرد، یک خودروی منحصر به فرد که بیشتر از یک وسیله روی چهار چرخ هست
با برچسب قیمت 1.4 میلیون دلاری (بدون احتساب مالیات) ، این گرانترین خودرویی است که ساخته شده و قرار است در سال 2008 روانه بازار شود.اما در مورد قیمت نهایی آن باید چند ماهی صبر کرد تا در سال 2008 به صورت رسمی روانه بازار شود و به گفته مسئولین شرکت خودروسازی لامبورگینی این خودرو گرانترین خودروی جهان خواهد شد.
البته شرکت لامبورگینی تاکنون 20 عدد از این خودرو را پیش از تولید پیش فروش کرده و همگی را تاکنون فروخته است.
رونتون در زادگاه اصلی لامبورگینی یعنی Sant'Agata در بولونیای ایتالیا متولد شده و طراحی منحصر به فرد و خشن این خودرو آن را بی رقیب ساخته است

"استفان وینکلمن" مدیر اجرایی شرکت لامبورگینی میگوید: به همین راحتی که این حرف رو به زبان میاورم ما تاکنون و تنها طی چهار روز، بیست عدد از این خودرو را فروخته ایم و به راحتی میتوانیم 20 خودروی دیگر را هم پیش از اینکه تولید کنیم پیش فروش کنیم.
وینکلمن اضافه میکند که مشتریهای ما از ستارگان سینما و ورزشی نیز هستند اما بیشتر مشتریان ما تجار هستند. افرادی که عاشق محصولات ویژه و اشرافی لامبورگینی هستند

اما خودرویی که در تصویر میبینید نامش Reventon میباشد. با چهره ای خشن که اینگونه طراحی تبدیل به عادتی برای سازندگان این کمپانی شده است.
علت انتخاب این نام برای خودرو مانند انتخاب نام کمپانی، برای خود داستانی دارد. Reventon یک گاو نر وحشی(مخصوص مسابقات گاوبازی) بود که به علت کشتن فلیکس گزمن (گاو باز معروف در آن زمان) در سال 1943 معروف شد
این خودرو از روی مدل مورسیه لاگو LP640 الگو برداری شده است. همچنین طراحی موتورهای لامبورگینی از جت های جنگنده الهام گرفته شده اند.

موتور این خودرو مانند مدل LP640 ، دوازده سیلندر میباشد که این امر باعث شده صفر تا صد این خودرو 3.4 ثانیه باشد. همچنین حداکثر سرعت ثبت شده در این خودرو نیز به 340 کیلومتر در ساعت رسیده است. پس با این سرعت بسیار، از فکر گشت زنی در خیابان باید گذشت چون هیجانش به این است که تا میتوانید گاز بدهید ... ولی سعی کنید که زیاده روی نکنید !
این خودروی 12 سیلندری با حجم موتوری برابر 6.5 لیتر (6496 cc) قدرتی برابر با 650 اسب بخار در 8000 دور در دقیقه و نیروی گشتاوری معادل 660 نیوتن متر در 6000 دور در دقیقه تولید میکند. بخش بیرونی تماما از جنس كربن خالص دولایه و شاسی تمام فولادی ساخته شده است.
این خودروی با شکوه با شاسی پایین، چهره ای خشن دارد تا جایی که بعضی افراد به آن لقب قاتل، کشنده و مهلک داده اند و به نظر بنده همین چهره باعث ابهت بیشتر این خودرو شده است

ترمزها در جلو دیسک های سوراخ دار خنک شونده با گیره های 6 پیستونه و مجهز به ABS می باشد و در عقب نیز دیسک های سوراخ دار میباشند

طول ، عرض و ارتفاع این خودرو به ترتیب 185.04 و 81.02 و 44.69 اینچ که با مقیاس میلیمتر به ترتیب برابر با 4700 و 2058 و 1135 میلیمتر خواهد بود، همچنین وزن آن 1665 کیلوگرم میباشد

مصرف سوخت:
در حالت شهری ..................... 32.3 لیتر در 100 کیلومتر
در حالت خارج شهری .............. 15 لیتر در 100 کیلومتر
میانگین شهری و برون شهری .... 21.3 لیتر در 100 کیلومتر
تولید دی اکسید کربن .............. 495 گرم در هر کیلومتر

ویژگی های این خودرو

خودروهای لامبورگینی بی همتا
لامیورگینی Reventon خودرویی ویژه برای جاده ها میباشد با خصوصیات و ویژگی های بسیار. خودرویی چسبیده به زمین ، بدنه ای با خطوط لبه دار که مقاومت هوا را بسیار کم کرده است که همین موضوع باعث افزایش سرعت این خودرو میشود.

اگر چه این خودرو از مدل مورسیه لاگو LP640 الگو برداری شده است اما طراحی بدنه و بیرونی خودرو کاملا جدید است . بدنه این خودرو از CFC یعنی از کامپوزیت فیبر کربن ساخته شده که مقاومت و استحکام آن کاملا مشخص است . اجزای بیرونی خودرو با این نوع کامپوزیت و همینطور فولاد کار شده، کاملا با یکدیگر مقاوم شده است.
جلوی این خودرو نیز با جلوبندی بسیار محکم و همینطور طرح بیرونی بسیار قدرتمند به شیوه ای طراحی شده است که در وسط به صورت یک پیکانی میباشد که ضمن کاهش مقاومت هوا ، آنرا (هوا) برای خنک کردن سیستم ترمز و همینطور سیلندرهای خودرو هدایت میکند.

هر دو در این خودرو به سمت بالا باز میشوند
در زیر درها کانال های هوایی وجود دارد که باعث چسبندگی بیشتر این خودرو به زمین میشود که این امر باعث میشود این خودرو به این راحتی ها چپ نکند
در سمت راننده این کانال برای افزایش جریان روغن در رادیاتور میباشد و در سمت دیگر خودرو این کانال برای تضمین گردش هوا در زیر خودرو میباشد(لازم به ذکر است که در این شیوه نوین چسبندگی خودرو را به کف جاده بیشتر میکند) که همین ابتکار امنیت این خودرو را در سرعت 340 کیلومتر در ساعت تضمین میکند
Reventon تنها از مشخصات و امکانات مورسیه لاگو LP640 بهره نگرفته ،بلکه امکانات و بهینه سازی های بیشتری را به کار برده است مانند: اصلاحات در آیرودینامیک ، سیستم خنک کننده موتور که بسیار با اهمیت است، سیستم مکش هوا (کانال هوا) و همینطور ترمزها،جریان هوا در خودرو و همینطور قسمت هندسی کانال هوایی موتور

کامل و عالی در جزئیات نهایی
کاپوت خودرو (برخلاف بیشتر خودروهای معمولی، در عقب خودرو و در پشت صندلی مسافرین قرار دارد) از چند لایه شیشه با درز تهویه قابل باز شدن ساخته شده است. به طوری که به راحتی میتوان قلب تپنده این خودرو را مشاهده کرد

در کل میتوان گفت که طراحان لامبورگینی عاشقانه اجزای مختلف این خودرو را طراحی کرده اند تا جایی که طراحی درپوش باک نیز از همین هنرمندی بهره برده به طوری که قطعه کوچکی از آلومینیوم با زیبایی کامل در این بخش کار شده است.

چراغ ها
جلوی خودرو ، مردنترین چراغ های دیودی که از نوع زنون (Bi_Xenon) میباشد کار شده است. همچنین هفت ال ای دی (LED) نور مداوم (نوری که هنگام روشن بودن خودرو همیشه در عقب خودرو روشن است) در عقب خودرو به همراه بیش از نه LED دیگر برای چراغ راهنما و خطر قرار دارد.
به دلیل دمای بالا در قسمت پایین و عقب خودرو ، LED های ویژه و نسوزی قرار داده شده است که وظیفه روشنایی چراغ راهنما، خطر و ترمز دارد

رنگ جدید خودرو
طراحان این خودرو رنگی جدید برای این خودرو انتخاب کرده اند، رنگ مات، مابین خاکستری و سبز.

این ویژگی مات بودن علاوه بر رنگ بدنه، در چرخ ها و رینگ ها هم مشاهده میشود که به طور ویژه برای Reventon اجرا شده است.
پره هایی از جنس کربن مات با پره های آلومینیومی مشکی رنگ که در هم آمیخته شده است. البته این کار تنها برای زیبایی رینگ ها نبوده و علتی دیگری نیز داشته و آن اینکه این کار باعث کاهش دمای دیسکهای ترمز میباشد که از جنس سرامیک مستحکم و تقویت شده ساخته شده است.

پنل نمایشگر سرعت همانند نمایشگرهای هواپیما
طراحی و ساختار داخل خودرو به طور کامل با نمای بیرونی همخوانی دارد. برای نمای داخلی خودرو از ترکیب آلکانترا ، آلومینیوم ، کربن و چرم استفاده شده است که این امر باعث بوجود آمدن یک استاندارد با کیفیت برای تزئینات داخلی خودرو شده است.
داخل خودرو مانند یک هواپیمای مدرن شده است. پنل نمایشگر خودرو از 3 بخش کریستال مایع با مد نمایش جدید ساخته شده که با لمس کردن یک دکمه به راحتی میتوان حالت نمایش اطلاعات را تغییر داد.
این بخش با پوششی از آلومینیوم مقاوم و با روکشی از کربن احاطه شده است.
در نمایشگر این خودرو ما بخش جدیدی رو میبینیم که تاکنون در هیچ خودرویی به کار نرفته است و تنها در هواپیماها و همینطور برای استفاده تیم های مسابقات فرمول یک برای آنالیز میتوان مشاهده کرد. و آن نمایش نیرو و فشار ثقل خودرو میباشد که اهمیت خود را در پیچ ها بیشتر نشان میدهد

تجهیزات قابل تنظیم
تجهیزاتی که در سمت چپ سرعت سنج به صورت ستونی وجود دارد، نمایش دهنده شماره دنده انتخاب شده میباشد. هر Reventon با دنده های خودکاری که اهرم آن در زیر فرمان وجود دارد هدایت میشود.

شاخص سرعت سنج . نمایشگر دور موتور
در واقع سرعت سنج و نمایشگر دور موتور از حالت کلاسیک که به صورت عقربه ای بود به طور کامل تغییر کرده و به صورت یک صفحه نمایش درخشان و رنگی تبدیل شده است. همچنین نمایشگر ثقل خودرو در مرکز این نمایشگر قرار گرفته است

سیستم الکترونیکی کاملا ساخت لامبورگینی
تمام سیستم های الکترونیکی لامبورگینی و نیز تمام سیستم های کنترلی ، به طور کامل ساخت طراحان و متخصصان لامبورگینی میباشد.

این خودرو با رنگ خاکستری-سبز مات و 3 سال گارانتی در نمایشگاه بین المللی فرانکفورت 2007 معرفی و به نمایش در آمد.


جزئیات خودرو :

Frame
High strength tubular steel structure with carbon fibre components.

Bodywork
(In carbon fibre, except roof and door external panels (steel

Steering
Type Mechanical (rack and pinion) power-assisted
(Right-hand turning circle 12.55 m (41.17 ft


Wheels and tyres
Front 245/35 ZR 18
Rear 335/30 ZR 18


Engine
Type 12 cylinders at 60°
(Bore and stroke 88 mm x 89 mm (3.46 in x 3.50 in
(Displacement 6496 cc (396.41 in3
Compression ratio (11  0.21
Maximum power 650 HP (478 kW) at 8000 rpm (guaranteed through the engine selection)
Maximum torque 660 Nm (487 lb-ft) at 6000 rpm
Engine position in vehicle Longitudinal central-rear
Cylinder heads and engine block Aluminium
Intake system Variable geometry with 3 operating modes

Timing
4 valves per cylinder, 4 overhead camshafts
Timing gear transmission 2 chains
Continuous timing variator (int. and ex.) Electronically controlled

Ignition system
(Static type ignition system with individual coils (one for each spark plug
Firing sequence 1-7-4-10-2-8-6-12-3-9-5-11


Fuel system/injection
Lamborghini LIE electronic engine control unit, multipoint, sequential timed, DRIVE BY WIRE

Lubrication system
Type Dry sump
Recovery pumps 2 gear pumps
Delivery pump (high pressure) 1 gear pump


Cooling system
Type Liquid cooled, with pressurized circuit

Transmission
Type of transmission Permanent all-wheel drive with Viscous Traction system
Gearbox 6-speed mechanical gearbox
Clutch Dry single disc
(Clutch disc diameter 272 mm (10.7 in

Transmission ratios
Gearbox:
Ist 1:3.091
IInd 1:2.105
IIIrd 1:1.565
IVth 1:1.241
Vth 1:1.065
VIth 1:0.939
Reverse 1:2.692

Brakes
4 self-ventilated rotors with pedal control, hydraulic transmission with dual independent circuits, one for each axle with vacuum servo.
ABS antilock device + DRP function.

Steel brake lines
(Front rotor Ø 380 x 34 mm (14.96 in x 1.34 in
(Front calliper cylinders N. 8 (32-28 mm/32-28 mm
(1.26 in-1.10 in/1.26 in-1.10 in )
(Rear rotor Ø 355 x 32 mm (13.98 in x 1.26 in
(Rear calliper cylinders N. 4 (40-44 mm
(1.57 in-1.73 in)
(Ceramic rotors system (Optional
(Front rotor Ø 380 x 38 mm (Ø 14.96 in x 1.5 in
(Front calliper cylinders N. 6 (32-36-38 mm) (1.26 in-1.42 in-1.5in
(Rear rotor Ø 380 x 38 mm (Ø 14.96 in x 1.5 in
(Rear calliper cylinders N. 6 (32-36-38 mm) (1.26 in-1.42 in-1.5in
Handbrake Mechanical, acting on rear wheels

Suspension
4-wheel independent articulated quadrilateral system. Hydraulic shock absorbers and coaxial coil springs. Suspension with dual front and rear struts, antiroll, antidive and antisquat bar.

Performance data
(Top speed 340 km/h (211.3 mph
(Acceleration 0-100 km/h (0-62 mph) 3.4 s (before: 3.8 s

Dimensions
(Wheelbase 2665 mm (104.92 in
(Total length 4700 mm (185.04 in
(Total width 2058 mm (81.02 in
(Total height 1135 mm (44.69 in
(Dry weight (no fuel and no liquids) 1665 kg (3670.7 lb
(Front trackwidth 1635 mm (64.37 in
(Rear trackwidth 1695 mm (66.73 in
(Front overhang 1080 mm (42.52 in
(Rear overhang 955 mm (37.60 in
(Maximum overall width with external rear-view mirrors 2215 mm (87.20 in

(Liquid capacities (litres
(Engine oil 12 litres (3.17 gal
(Gearbox oil 3.5 litres (0.92 gal
(Front differential oil 1 litre (0.26 gal
(Rear differential oil 2.5 litres (0.66 gal
(Cooling circuit 15 litres (3.96 gal

(Consumption (according to DIR 1999/100/CE
Urban 32,3 l/100km
Extra-urban 15,0 l/100 km
Combined 21,3 l/100 km
CO2 emissions 495 g/km

خودروهاي مفهومي نمايشگاه ديترويت 2007

سوخت گيري اتومبيل برقي

شورلت كوروت 2009

رقابت لامبورگيني رونتون و جنگنده تورنادو

جدال نفس گیر Reventon و Tornado

تا کنون چند ابر خودرو هوس سر به سر گذاشتن با هواپیماهای شکاری به سرشان زده که از جمله آن میتوان به خودروی فرمول یک فراری به رانندگی شوماخر ، خودروی اسپایکر و از همه جالب تر بوگاتی ویرون اشاره کرد.

این بار نوبت به هیولای زیبا و تماشایی لامبورگینی یعنی رونتون است که با یک جنگنده فوق سریع زور آزمایی کند. رونتون در باند فرودگاه مرکز گدی در ایتالیا با جنگنده پاناویا تورنادو مسابقه داد و نتیجه هم شبیه به ادوار گذشته بود.

فرودگاه نظامی برشیا آموزش نظامی، هفته گذشته شاهد مسابقه ای کم نظیر و باور نکردنی بود. مسابقه ای میان یک ابر خودرو و یک جنگنده !

در این مسابقه عجیب ، شتاب و سرعت یک جنگنده تورنادو، که توسط خلبان کارآزموده نیروی هوایی ایتالیا هدایت میشد؛ در برابر یک لامبورگینی رونتون، با رانندگی یکی از رانندگان حرفه ای شرکت، به معرض آزمون گذاشته شد.

در شتاب گیری اولیه لامبورگینی بهتر عمل کرد و ظرف 3.4 ثانیه به سرعت 100 کیلومتر بر ساعت رسید اما پس از طی شدن یک کیلومتر از مسیر سه کیلومتری نوبت به تورنادو رسید که با موتور های جت از رقیب کوچک ترش سبقت بگیرد.

مسابقه شتاب لامبورگینی و تورنادو در مسافتی حدود 3000 متر و بر روی باند مخصوص پرواز این جنگنده ها صورت گرفت.در ابتدای مسابقه این لامبورگینی بود که در برابر چشمان حیرت زده ناظران موفق شد به راحتی جنگنده تورنادو را پشت سر بگذارد و تقریبا تا آخرین مترهای مسیر مسابقه پیشتاز باقی بماند. تورنادو تنها در مترهای پایانی بود که توانست بالاخره از فراز سر لامبورگینی که با سرعت بیش از 340 کیلومتر در ساعت پیش میرفت، عبور کرده و با فاصله ای واقعا اندک از خط پایان بگذرد.

مسابقه میان دو ساخته فوق سریع بشر که در پایگاه نظامی برگزار شد ، بخش از برنامه های معرفی و تبلیغ توانایی های حیرت آور آخرین ساخته لامبورگینی یا همان رونتون بود. در این مسابقه جذاب و کم نظیر که از انبوه شبکه های خبری و ورزشی اروپا و حتی برخی شبکه های ماهواره ای به صورت مستقیم پخش شد، هرچند تورنادو توانست با فاصله اندکی رقیب خود را پشت سر بگذارد، اما در واقع این لامبورگینی بود که کیفیت بی نظیر و حیرت آور ساخته جدید خود را به رخ تماشاگران بکشد.

انتخاب این فرودگاه ، گذشته از امکانات فنی باند آن برای برگزاری چنین مسابقه ای، در واقع اشاره ای به ویژگی های خاص طراحی رونتون بود. این خودرو به باور کارشناسان ، حداعلای طراحی و رعایت اصول آیرودینامیک را به نمایش گذاشت. هماهنگی های لازم برای چنین مسابقه ای از سوی مسولان نیروی هوایی وزارت دفاع ایتالیا صورت گرفته بود.

طراحی رونتون ، که محصول کار مرکز طراحی لامبورگینی است، با بهره گیری از انبوه تحقیقات گسترده و دامنه داری که از چندین سال پیش در مرکز تحقیقات و توسعه شرکت با هدف ساخت یک ابرخودرو سریع صورت گرفته، میسر شده است. مدیران این بخش میگویند هدف آنها ساخت سریع ترین خودرو ممکن بود و به همین دلیل از جنگنده های سریع الهام گرفته و سعی کرده اند تا با تکمیل تحقیقات صورت گرفته، دستاوردهای این صنعت را در عرصه خودروسازی عملی کنند. ظاهر متفاوت رونتون با خطوط تیز و سطوح کاملا صیقلی و هموار در کنار ظاهری که بی شباهت به موشکی رها شده نیست ، نشان می دهد که تا چه حد طراحان لامبورگینی متاثر از طراحی جنگنده ها بوده اند. آنچه که هفته گذشته در باند فرودگاه برشیا به نمایش درآمد هم نشان میدهد که گذشته از این الهام، مجموعه تیم سازنده رونتون موفق شده اند خودرویی بسازند که از لحاظ شتاب و سرعت توان به چاش کشیدن پیشرفته ترین جنگنده های فوق سریع جهان را داشته باشد. لامبورگینی نشان داده است رقابت با وسایل نقلیه هوایی و حتی هواپیماهای جنگی، که زمانی رویایی مضحک تلقی میشد، با پیشرفت های حیرت آور صنعت خودرو سازی تبدیل به هدفی قابل تحقق است.

رونتون گذشته از این توانایی فنی، از جهات دیگر هم در میان ساخته های لامبورگینی یک استثنا است. این ابر خودرو قرار است به صورت کاملا محدود و صرفا در تیراژ 20 دستگاه ساخته شود. به این ترتیب حتی اگر توان پرداخت بهای 1.5 میلیون دلاری آن را دارید، بازهم قادر نخواهید بود لذت تصاحب و رانندگی با آن را درک کنید، لامبورگینی در حال حاضر تمامی 20 دستگاه رونتون مورد نظر را پیش فروش کرده و قرار است تا ماه های نخست سال 2008 ، این خودروها را به صاحبان خوش شانس تحویل دهد. شنیده ها در این میان حاکی از آن است که تنها برخی اشخاص با نفوذ و خاص که قاعدتا باید سیاستمداران ارشد و میلیاردرهای سرشناس باشند فرصت خرید این خودرو کم نظیر را یافته اند!

رونتون که نخستین بار در نمایشگاه خودرو فرانکفورت ( که سپتامبر سال جاری - شهریور ماه برگزار شد ) به معرض نمایش عمومی در آمد ، به باور بسیاری از هم اکنون میتواند جدی ترین تهدید برای بوگاتی ویرون، دیگر ابر خودروی فوق سریع جهان محصوب شود . ویرون که با بهایی معادل 1.4 میلیون دلار ، سریع ترین و پرشتاب ترین خودرو جهان و تنها خودرو با توان بیش از 1000 اسب بخار محصوب میشد، اکنون پس از سالها ترک تازی گرمای نفس های رقیب تازه نفس و جدی را پشت سر خود حس میکند.

هنوز بهای نهایی عرضه رونتون به صورت رسمی ارایه نشده است، در صورت گمانه زنی ها و قطعیت یافتن گفته های برخی مسولان شرکت در همان یورش نخست عنوان گران قیمت ترین خوردو جهان را از آن خود خواهد کرد، اما آیا ابرخودرو لامبورگینی میتواند سایر عناوین برتر را هم از ویرون، دیگر ابر خودرو ایتالیایی ، بگیرد ؟ ایتالیایی ها حتی در صورت عدم تحقق این امر باز هم میتوانند به خود ببالند. قرار گرفتن دو ابر خودروی ایتالیایی در راس برترین ساخته ای بشر در این صنعت و رقابت شانه به شانه آنها برای مردمان این سرزمین که در سال های اخیر اخبار ناخوشایندی را از صنعت خودروسازی کشور خود شنیده اند، میتواند نوید بخش روزهای بهتری باشد.